Prawo

Uszczelnianie Europy Socjalnej – spojrzenie francuskie

27 września 2017

31 maja Komisja Europejska przedstawiła, kolejny istotny dla transportu, projekt socjalny – Pakiet Mobilności, który ma ustalać zasady stosowania przepisów o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług m.in. w sektorze transportu drogowego. Choć jest to dopiero projekt legislacyjny, który budzi istotne kontrowersje na rynku transportowym, zarówno w środowisku pracodawców jak i związków zawodowych, KE zdaje się przyjmować za pewnik stosowanie modelu delegowania do kierowców międzynarodowych.

Delegowanie pracowników w transporcie jest jednak elementem dużo szerszej politycznej i medialnej dyskusji o zasadach mobilności pracowników w UE i walce z tzw. dumpingiem socjalnym. Hasło to stało się istotnym kapitałem politycznym, który pozwala, pod pretekstem zwalczania nierówności na rynku pracy i budowania Europy bardziej sprawiedliwej i socjalnej, na znacznie większą ochronę lokalnych rynków pracy przed pracownikami zagranicznymi – z innych państw członkowskich.

Uszczelnianie lokalnych rynków

Na co dzień śledzimy wydarzenia medialne związane z wystąpieniami politycznymi prezydenta Francji w toku wizyt w Austrii, Rumunii czy Bułgarii. Z ich przebiegu wynika, że proces uszczelniania lokalnych rynków w duchu wzmacniania elementów socjalnych w UE trwa., a najlepiej jest widoczny we Francji.

[emaillocker id=”1155″]

Z jednej strony Europejska Konfederacja Związków Zawodowych zabiega, w toku spotkań z francuską administracją rządową, o wparcie zbieżnych z Francją postulatów w zakresie delegowania pracowników. Z drugiej strony ambitna rewizja przepisów o delegowaniu pracowników, w ocenie związków zawodowych, winna przewidywać:

  • zapewnienie równej płacy za tę samą pracę w tym samym miejscu z pełnym uposażeniem i warunkami pracy wynikającymi z układów zbiorowych pracy;
  • wykazanie elastyczności w zakresie dwunastomiesięcznego ograniczenia delegowania tj. większość delegowań trwa i tak nie dłużej niż 6 miesięcy;
  • oparcie rewizji przepisów na podwójnej podstawie prawnej tj. przepisach o rynku wewnętrznym, ale i polityce socjalnej, co wymusi na europejskim wymiarze sprawiedliwości badanie spraw także pod kątem bardziej socjalnym.

Pod dyktando związków zawodowych

Związki zawodowe postulują dalsze zmiany w zakresie likwidacji tzw. fałszywego samozatrudnienia oraz agencji pracy tymczasowej. Po wtóre sama Francja podejmuje działania, które mają wzmacniać interesy socjalne pracowników (także w transporcie) i silniej regulować dostęp do francuskiego rynku pracy.

Warto wskazać, iż wprowadzono kolejne zmiany do francuskiego układu branżowego dla transportu (Convention collective nationale des transports routiers et activités auxiliaires du transport) i rozszerzono jego obowiązywanie. Zmiany wprowadzone aneksem z 13 marca br. przewidują, iż od 18 sierpnia aneks obowiązuje wszystkie (francuskie) firmy transportowe – nie tylko sygnatariuszy porozumienia (zarządzenie z 10 sierpnia 2017 r., opublikowane w dzienniku Ustaw z 18 sierpnia 2017 r.).

Wspomniany aneks podwyższa niektóre koszty podróży służbowej (dodatki) przysługujące pracownikom w kategorii „ouvriers” o 0,6 proc. od 1 kwietnia 2017 r. Przedmiotem szczególnego zainteresowania są kwoty tzw. zwykłego dodatku za wyżywienie (obecnie 13.40 EUR) oraz dodatku z tytułu długiej podróży (obecnie od 42,86 EUR do 56,26 EUR).

Uszczelnione też delegowanie

Na tym nie koniec. Francja jest w toku daleko idących reform prawa pracy. Chce także, po raz kolejny, dokonać uszczelnienia przepisów o delegowaniu pracowników.

Uszczelenianie ma się odbyć za pomocą m.in. ustawy przyjętej 2 sierpnia br. w sprawie realizacji, w drodze rozporządzeń, działań na rzecz wzmocnienia dialogu społecznego (Loi d’habilitation à prendre par ordonnances les mesures pour le renforcement du dialogue social). Artykuł 5 ust 2 ustawy wskazuje, że w warunkach, o których mowa w art. 38 Konstytucji Francji oraz w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie ustawy, rząd ma prawo podjąć, w drodze rozporządzeń, wszelkie kroki prawne w zakresie zmiany stosownych uregulowań w zakresie delegowania pracowników, w ramach ich dostosowania do specyfiki oraz ograniczeń pewnych kategorii pracowników transgranicznych, a w szczególności w zakresie zobowiązań pracodawców.

5 zmian w francuskim prawie pracy

Na dzień 31 sierpnia br. rząd francuski ogłosił pięć projektów rozporządzeń wprowadzających zmiany do indywidualnego prawa pracy (np. umowy o pracę) i zbiorowego prawo pracy (np. zmiany w przedmiocie układów zbiorowych pracy). W pierwszej kolejności ustawodawca francuski odniósł się do kwestii odszkodowań za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę, zmian w zakresie branżowych układów zbiorowych pracy, umów o pracę, telepracy, zmian w reprezentacji pracowników u pracodawców czy też innych kwestii związanych ze zbiorowym prawem pracy.

Czekamy zatem na nowe regulacje dotyczące delegowania, które powinny pojawić się do końca 2017 r., jak i na niezakończoną do dnia dzisiejszego sprawę dodatkowych opłat za rejestrację w systemie elektronicznym SIPSI pracowników delegowanych do Francji. Tytułem przypomnienia, wspomniana regulacja miała narzucać opłatę 40 EUR od każdego zaświadczenia o delegowaniu.

Czy nowe przepisy francuskie będą cichym wprowadzeniem elementów Pakietu Mobilności? Najbliższe miesiące pozwolą na udzielenie takiej odpowiedzi.

[/emaillocker]